prof. Maria Szyszkowska | Blog Oficjalny

prof. zw. dr hab. Maria Szyszkowska

W 1961 ukończyła studia na Wydziale Prawa UW, a w 1962 na Wydziale Filozofii Chrześcijańskiej Akademii Teologii Katolickiej. Po obronie doktoratu na Wydziale Prawa UW w 1967 odeszła z tej uczelni. Działała w Stowarzyszeniu PAX.

Pracowała jako adiunkt na Wydziale Filozofii Chrześcijańskiej ATK. Rok po uzyskaniu habilitacji w 1973 na Wydziale Filozoficznym KUL, skierowana do pracy w Wyższej Szkole Pedagogicznej w Kielcach. Równolegle w kolejnych latach wykładała w filii UW w Białymstoku.

Profesorem nadzwyczajnym została w 1988, a zw. w 1993. Od 1992 zaczęła ponownie pracować na UW. W tym samym roku utworzyła Zakład Filozofii Polityki w Instytucie Studiów Politycznych PAN. Kierowała nim do 1994. Na UW wykłada filozofię współczesną, kultury i prawa. Przez półtora roku wykładała też filozofię na uniwersytecie w Wiedniu.

W latach 1993–1997 była sędzią Trybunału Stanu RP. W 2001 została wybrana senatorem V kadencji z okręgu warszawskiego. Autorka m.in. nieuchwalonych projektów kodeksu honorowego osób pełniących funkcje publiczne, ustawy o rejestrowanych związkach między osobami tej samej płci (który jako pierwszy w Polsce został złożony w Senacie w 2003), a także projektów ustaw dotyczących aborcji i eutanazji. W końcu lat 90-tych uczestniczyła jako konsultant w pracach nad nowelizacją Kodeksu Etyki Aptekarza.

W maju 2005 ogłosiła zamiar startu w wyborach prezydenckich jako kandydat niezależny. W programie przedwyborczym domagała się m.in. natychmiastowego wycofania wojsk polskich z Iraku. W odbywających się w tym samym roku wyborach parlamentarnych startowała do Sejmu, otrzymując 2590 głosów. Mandatu posła nie zdobyła. Ponownie w wyborach do sejmu startowała w 2011, mandatu jednak nie uzyskała.

Za działalność publiczną została w 1999 odznaczona Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski. W 1999 otrzymała też Tęczowy Laur, nagrodę przyznawaną za działalność na rzecz tolerancji i otwartości społeczeństwa. W 2004 uhonorowana tytułem Człowieka Tęczy za zasługi dla ruchu LGBT.

W maju 2005 minister spraw zagranicznych Szwajcarii Micheline Calmy-Rey zgłosiła jej kandydaturę do Pokojowej Nagrody Nobla, uzasadniając to m.in. wieloletnią działalnością na rzecz praw człowieka.

W 2011 uhonorowana przez PCK Odznaką Honorową. Odznaczenie wręczono jako dowód uznania za wieloletnią działalność na rzecz PCK oraz głoszenie poglądów bliskich tej organizacji. W tym samym roku podczas Europejskiego Forum Kobiet Lewicy Demokratyczna Unia Kobiet przyznała Marii Szyszkowskiej odznaczenie Szafirowej Róży.

[powrót do strony głównej]